Miałem gotowy całkiem długi wpis, kiedy siadł mi komputer i wszystko przepadło (bo, owszem, wordpress automatycznie zapisuje moje postępy w tle, ale ma to poważną wadę, gdy korzysta się z Opery: pierwszy “autozapis” po restarcie usuwa wszystko). Zatem teraz w błyskawicznej (?) formie:
Mimo najlepszych chęci jakoś nigdy nie potrafiłem za bardzo przejąć się losami ostatniej, niedokończonej powieści Vladimira Nabokova pt. The Original of Laura. Po pierwsze, uważałem za nieuniknione, że wcześniej czy później to, co zostało, będzie opublikowane. Po drugiej, już wydane dzieła Nabokova wydają mi się materiałem tak bogatym i wciąż niewyczerpany, iż trudno uznać brak jednej niepełnej powieści za szczególnie dolegliwy. Wreszcie zaś: mnóstwo innych tekstów Nabokova pozostaje niewydanych bądź niewznowionych w formie książkowej. Ciągle bardzo, bardzo, bardzo daleko do pełnego wydania listów; ciągle nie ma zebranych recenzji; nie ukazały się żadne z prowadzonych przez Nabokova prywatnych zapisków (szczególnie interesujący mógłby być jego “dziennik snów”!); pojedyncze teksty literackie nie zostały wznowione od pierwszej publikacji (chodzi mi o jedno czy dwa opowiadania rosyjskie). Itd. itp.
No, ale z kronikarskiego obowiązku przekazuję: Dmitri Nabokov, syn wielkiego pisarza, zawiadomił w zeszłym tygodniu (21 kwietnia lub wcześniej – prawie wszyscy powołują się na “Der Spiegel”, ale ja tam nic nie znalazłem – z 21. jest notatka w “Welt Online”: Nabokovs “Laura” wird doch nicht verbrannt), iż powieści nie spali, nigdy nie miał takiego zamiaru, a nawet z całą pewnością ją wyda. Nb., oświadczenie zostało wystosowane w tygodniu, w którym przypadała 109. rocznica urodzin Nabokova.
Rewelację tę można przeczytać chociażby we wspomnianym kilka dni temu nowym numerze NOJ (wywiad z Dmitrim Nabokovem, s. 7-8; wywiad był prowadzony między 1 stycznia a 22 kwietnia). Wiele źródeł zbiera też ten krótki wpis w blogu “New Criteriona”. Oto one (pierwszy link – do “The Sun” – pomijam, kilka godzin temu działał, ale teraz jest tylko “błąd 404″: Kate Connolly – Nabokov’s last work will not be burned (”The Guardian”) i Ron Rosenbaum The Fate of Nabokov’s Laura (Slate).
Proponuję też przegląd dawniejszych rzeczy na ten temat. O istnieniu Original… wiedziałem od dawna i z powodów wyłuszczonych powyżej cała sprawa wcale nie wydawała mi się jakoś szczególnie frapująca, więc nie przechowuję nigdzie “zbioru linków”. Ale samo przeglądnięcie zacytowanych już tekstów daje następujący wykaz (w układzie chronologicznym):
Ron Rosenbaum Dear Dmitri Nabokov: Don’t Burn Laura! Let Draft Gather Dust (”New York Observer”, 27 XI 2005)
Ron Rosenbaum Nabokov’s Laura Is Saved From Burning; Who Was This Woman? (”New York Observer”, 11 XII 2005)
Lara Delage-Toriel Brushing through « veiled values and translucent undertones »: Nabokov’s pictorial approach to women (”TransAtlantica. Revue d’études américaines” 2006 nr 1; jedyny artykuł literaturoznawczy z prawdziwego zdarzenia – nb. “Laura” jest tylko jedną z wielu jego bohaterek)
Ron Rosenbaum Dmitri’s Choice (”Slate”, 16 I 2008 )
Stefan Beck Nabokov’s Stalemate (”Commentary Magazine”, 17 I 2008 )
Kathryn Hughes Saving an author’s papers from themselves (”Guardian” - blog, 22 I 2008 )
Stefanie Marsh Vladimir Nabokov, his masterpiece and the burning question (”The Times”, 14 II 2008 )
John Banville Save It (”The Times”, 14 II 2008 )
Tom Stoppard Burn it (”The Times, 14 II 2008 )
[Ramona Koval] Should Nabokov’s unpublished manuscript be burned? (The Book Show – ABC Radio National; jest to pełny “stenogram” dyskusji, w której wzięli udział m.in. Brian Boyd i Ron Rosenbaum, 15 II 2008 )
Stefan Beck Invitation to an incineration (Arma Virumque – “New Criterion”, II 2008 )
Laura, Lolita und 50 Karteikarten (”Welt Online”, 5 IV 2008 )
(wszystkie zdjęcia pochodzą z ”linkowanych” tekstów)
1 komentarz
poniedziałek, 5 maj 2008 o 22:50
[...] potwierdza, że książka może zostać opublikowana jako faksymile W komentarzach do któregoś z przytoczonych przez mnie niedawno artykułów pewien błyskotliwy internauta zasugerował, że książkę powinno się wydać w formie pliku [...]